वो दिलबर जिसका बदन नाज़ुक है और आँखें शोख़ हैं, उसके शरीर की खूबसूरती के सामने तो जान भी निगाहों में नहीं आती।

یہ شعر عشق کی اس وہ کیفیت بیان کرتا ہے، جہاں محبوب کی حُسنِ ادا اتنی غالب ہو کہ دیکھنے والے کا اپنا وجود، اس کے جلوے کے آگے بے معنی ہو جاتا ہے۔