اب سئی کر سپہر کہ میرے موئے گئے، اُس کا مزاج محبّت پہ آیا تو کیا ہوا. اس کا لغوی مطلب ہے کہ اگر محبوب، جس کے جادو میرے ہاتھوں سے نکل گئے، اچانک میرے دل پر مہربان ہو جائے تو میرا کیا ہو گا۔

यह शेर विरह के उस दर्द को बयान करता है जो सुबह के वक़्त महबूब के जुदा होने से होता है। शायर कहते हैं कि अब उसका मिज़ाज अच्छा हो जाए, तो भी क्या फ़र्क़ पड़ेगा? क्योंकि दिल पर जो चोट लगी है, वो किसी बदलाव से नहीं भर सकती।