اس شعر میں شاعر کہتا ہے کہ اسے ابھی مکمل طور پر سمجھا نہیں گیا ہے بلکہ وہ صرف آدھا ادھورا ہی پہچانا گیا ہے۔

یہ شعر اس حسرت کو بیان کرتا ہے کہ ہم اپنی مکمل پہچان अभी भी हासिल नहीं कर पाए हैं। शायर कहते हैं कि लोग हमें सिर्फ़ آدھا-अधूरा ही समझते हैं। यह एक गहरा एहसास है कि हमारी असली कायनात को समझने वाला कोई नहीं है।